Baasjes
| Skiërs doen het. Bobsleeërs ook. Vlak voor hun wedstrijd zie je ze - vaak met hun ogen dicht - het parkoers in gedachten afdalen. Ze visualiseren de route. Waar moet je remmen, waar juist snelheid maken. Een hondenbegeleider doet hetzelfde voor hij met zijn hond een behendigheidsparkoers aflegt. Zo ook gisteren tijdens de wedstrijden om de jhr. Gockinga trofee bij de Kynologen club Gooi- en Eemland. Het lijkt of ze een bezwering uitspreken. Zo'n twintig mensen lopen met een vlakke hand, vaak de rechter, langs de hindernissen die moeten worden genomen. De meesten doen het stilzwijgend in een rustig tempo. Er zijn er ook bij die al rennend langs de obstakels lopen. Anderen oefenen voor zichzelf al waar ze hun "sprongcommando"gaan geven. Langs de kant weerklinkt ondertussen onafgebroken het geblaf van tientallen honden, in gespannen afwachting van wat komen gaat. Hoor- en zichtbaar maken ze hun ongenoegen duidelijk aan de baasjes die zich op hun terrein begeven. Maar de baasjes nemen hun tijd. Steeds meer mannen en vrouwen rennen nu langs de hindernissen. Sissend en klappend als ze langs de slalompaaltje komen, soms zelfs een sprongetje makend bij de hindernissen. Dan klinkt de fluit van de wedstrijdleider. Gedwee verlaten de baasjes het wedstrijdveld. Net zo gehoorzaam als hun honden even later de hindernissen nemen. Uit de Gooi en Eembode: 11-10-2010 |
